Avrupa’da Maaş ve Alım Gücü Farkları Derinleşiyor
OECD raporu, Avrupa’daki maaş ve alım gücü farklarının büyüdüğünü ortaya koydu. İsviçre, 100 bin Euro’yu aşan tek ülke oldu.
OECD tarafından yayımlanan ve 27 Avrupa ülkesini kapsayan “Vergi Ücretleri 2026” raporu, kıtadaki brüt maaş farklılıklarını ve yaşam maliyetlerine bağlı alım gücü dengesizliklerini gözler önüne serdi. Rapora göre, Avrupa genelinde brüt maaşı 100 bin Euro’yu aşabilen tek ülke İsviçre oldu. İsviçre’yi, İskandinav ve Benelüks ülkeleri takip ediyor.
Raporda, Avrupa’daki yıllık ortalama brüt maaş sıralaması dikkat çekiyor. İlk sırada 107 bin Euro ile İsviçre yer alırken, onu 85 bin 950 Euro ile İzlanda izliyor. Lüksemburg, 77 bin 844 Euro ile Avrupa Birliği ülkeleri arasında lider konumda. Danimarka ve Hollanda ise sırasıyla 71 bin 961 ve 69 bin 028 Euro ile ilk beşteki diğer ülkeler.
Avrupa’nın en büyük beş ekonomisi arasında yapılan karşılaştırmalarda, kuzey ve güney ülkeleri arasında belirgin bir ücret ayrışması gözlemleniyor. Almanya, 66 bin 700 Euro ile bu grupta en yüksek maaşı sunarken, Birleşik Krallık 65 bin 340 Euro ile onu takip ediyor. Diğer büyük ekonomilerde ise Fransa 45 bin 964 Euro, İtalya 36 bin 594 Euro ve İspanya 32 bin 678 Euro seviyelerinde kalıyor. Almanya ve Birleşik Krallık’taki ortalama maaşların İspanya’dakilerin iki katından fazla olması, dikkat çeken yapısal farklardan biri olarak öne çıkıyor.
Avrupa Birliği içindeki en düşük yıllık maaş ise 19 bin 590 Euro ile Slovakya’da bulunuyor. Listede yer alan 22 AB üyesi ülkeden 9’u, yıllık 30 bin Euro’nun altında kalmış durumda. Macaristan, Letonya, Çekya, Portekiz ve Polonya’da ortalama maaşlar 25 bin Euro’nun altında seyrederken; Estonya, Yunanistan ve Litvanya ise 30 bin Euro eşiğine yaklaşsa da bu sınırı aşmayı başaramadı.
Ülkeler arasındaki fiyat düzeyi farklarını ortadan kaldıran Satın Alma Gücü Paritesi (SGP) hesaplamaları yapıldığında, Avrupa’daki maaş uçurumunun nominal rakamlara göre daraldığı gözlemleniyor. Nominal maaş sıralaması ile satın alma gücü sıralaması karşılaştırıldığında, Türkiye önemli bir sıçrama gerçekleştirdi. Türkiye, nominal bazda listenin sonuncusu konumundayken, satın alma gücü dikkate alındığında 9 basamak birden yükselerek 18. sıraya yerleşti. Almanya da benzer bir grafik çizerek satın alma gücüyle 7. sıradan 2. sıraya yükseldi. İzlanda ise 2. sıradan 9. sıraya gerileyerek en çok düşüş yaşayan ülkelerden biri oldu.
Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) uzmanları, Avrupa ülkeleri arasındaki belirgin ücret farklarının arkasında üç ana etken olduğunu belirtiyor. Katma değeri yüksek sektörlerin yoğun olduğu ülkeler daha yüksek maaşlar sunarken, sendikalaşma ve toplu pazarlık gücünün yüksek olduğu ülkelerde ücretler de daha yukarıda seyrediyor. Ayrıca, yüksek fiyat seviyeleri nominal ücretleri de yukarı çekiyor.
